درباره : فرشته
fereshteh

فقط کافی است که باور کنم

باور کنم که باور کردم خودم را ...

همین

فقط همین یک جمله برای من کافی است.

کافی است که باور کنم هنوز خودم هستم،

وجود دارم، زنده ام و حجمی از زمین را پر کردم.

و بالهایی دارم برای پرواز...

ایمیل مدیر وبلاگ

درباره : فرشته
fereshteh

فقط کافی است که باور کنم

باور کنم که باور کردم خودم را ...

همین

فقط همین یک جمله برای من کافی است.

کافی است که باور کنم هنوز خودم هستم،

وجود دارم، زنده ام و حجمی از زمین را پر کردم.

و بالهایی دارم برای پرواز...

ایمیل مدیر وبلاگ

درباره : فرشته
fereshteh

فقط کافی است که باور کنم

باور کنم که باور کردم خودم را ...

همین

فقط همین یک جمله برای من کافی است.

کافی است که باور کنم هنوز خودم هستم،

وجود دارم، زنده ام و حجمی از زمین را پر کردم.

و بالهایی دارم برای پرواز...

ایمیل مدیر وبلاگ

هيچ كس نمی توانست به عمق چشم هایش پی ببرد و من اين را از همان اول دريافتم. قدم های بلند برميداشت، اما جوري تربيت شده بود كه رفتارش با ديگران تفاوت داشت. دنيا را جدی تر از آن می دانست كه ديگران خيال میادامه مطلب

دنیای پر از نشونه

چقدر زیبا دلبری میکنن

خوشا بحال من که میبینم

سپاس خداوندگار عشق

اگه بالا رفتم از این پله ها ، واسه این بوده تورو نگاه کنم

از من بعید بود ولی عاشقت شدم

از تو بعید نیست جهان عاشقت شود

،افشین یدالهی،

من آن قدر با تو بوده ام

که از بودن کنار دیگران

سردم می شود...

یه چیزهایی هیچ وقت فراموش نمیشه

مثل رنگ چشمهات.ارتعاش دستهات. میدونم این عشق اثر ماندگار منه

اون خدای ذهنی تویی شاید که یادت بی وفقه سرازیر میکنه اشک هامو بی توجه به گذر زمان

این حس تو همه ثانیه هام جریان داره مثل خون و جون توی رگهام میمونه

عطر تن تو ... ...

چقدر باید بگذرد تا آدمی

بوی تن کسی را که دوست داشته

از یاد ببرد...

و چقدر باید بگذرد تا بتواند

دیگر او را دوست نداشته باشد..

داشتم آسمون ریسمون میبافتم که بودنم که خوب بوده واست انگیزه نبودم ، اون همه امید که ساختم واست ....، هی پشت سر هم که یهو دیدم داره باخودش آروم میگهبعد ویران شدنم ساخت مرا ، اما رفت!فکر کن بار دگر زلزلادامه مطلب

داره میخونه....وقتی میسوزم من تو عادی شدن، حالمو شمع ، میفهمه هنوزم میترسم از صدای قطار ..... منم مینویسم ....مثل ترس اولینبار که تنهایی سوار اتوبوس شدیملذت اولین حقوقی که گرفتیم، مثل پُز اولین گوشی ادامه مطلب

من در يك خداحافظي كوتاه

به طولاني ترين مدت يك مرگ دچار شدم..

يه طور خاصي شروع شدي

درد شيريني كه شبيه بود به درد آرزوهام

پر شدم از حس هاي خوب

خواب بودم تو لحظه ي تحويل و تبديل

هنوزم خوشحالم هنوزم جريان دارم هنوز هم اميد دارم

ف.ا

من كه استارت تحقق يه روياي بي پايان رو براي هزارمين بار زدم

تنها در كنار خودش

انتظار تو يه صف پنج ساعته و تماشاي اميد ها و انتظارها

تهش هم اين شد كه الان وقتش نيست اما خدا هم هرگز دير نميكنه

ترجيحم اينه كه سكوت كنم و آروم باشم

حال و هواي اين روزا خيلي قشنگ شده

يعني داره صبح ميشه اين شب؟

ستاره هاي راهنمايي راه من حسهامن

برم ببينم چي ميگن...

قصد دل كندن ندارم